دوبیتی شمارهٔ ۲۳۴
هوش مصنوعی: شاعر به شدت از درد و غم خود شکایت میکند و احساس میکند که این درد درمانی ندارد. او از خداوند میخواهد که ناصح او را درک کند، زیرا فریاد دلش بدون اختیار و از عمق وجودش بلند است.
غمم بیحد و دردم بی شمارهفغان کاین درد مو درمان نداره
هوش مصنوعی: غم و درد من بسیار زیاد است و آنقدر فریاد میزنم که این درد هیچ درمانی ندارد.
خداوندا ندونه ناصح موکه فریاد دلم بیاختیاره
هوش مصنوعی: چقدر درد دل دارم که حتی نصیحتکنندهام هم از آن بیخبر است.