دوبیتی شمارهٔ ۲۴۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر اشتیاق و دلبستگی شاعر به زیبایی‌های محبوبش، که به "ته دیره" اشاره دارد، است. گیسوی محبوب و چهره‌اش دل شاعر را می‌برد و او را به تحسین وا می‌دارد. همچنین، چشم‌هایش مانند ماه نو است که توجهش را به ابروی معشوق جلب می‌کند. در کل، شاعر با حسرت و عشق از زیبایی محبوبش می‌گوید.
سرم سودای گیسوی ته دیرهدلم میل گل روی ته دیره
هوش مصنوعی: در دل من آرزوی گیسوی تو را دارم و دلم به زیباییات مخصوصاً در آن گوشه دور میتپد.
اگر چشمم بماه نو کره میلنظر بر طاق ابروی ته دیره
هوش مصنوعی: اگر به چشمان ماه نو نگاه کنم، آرزو دارم که بر قوس ابروانت نظر افکنم.