دوبیتی شمارهٔ ۲۶۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از انتظار و longing صحبت میکند و میگوید که منتظر کسی خواهد نشست تا بیاید. او امیدوار است که روزی برسد که بتواند با شادی بر روی او لبخند بزند، اما در عین حال از بیوفایی و سختیهای این انتظار نیز گلایه میکند.
سر راهون نشینم تا ته یاییدر شادی به روی مو گشایی
هوش مصنوعی: من در انتظار تو مینشینم تا بیایی و با نگاهی شاداب به ما خوشامد بگویی.
آیه روزی به روز مو نشینیبوینی تا چه سخته بیوفائی
هوش مصنوعی: روزی میرسد که با موهای بلندت نشستهای و میبینی که چقدر بیوفایی سخت است.