دوبیتی شمارهٔ ۲۶۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از آزار و سختی‌های زندگی شکایت دارد. او می‌گوید اگر محبوبش (گل) در کنارش نیست، پس چرا باید مانند یک خار احساس عذاب کند. همچنین، از کسی می‌خواهد که اگر بار سنگینی بر دوشش نمی‌گذارد، پس چرا باید این بار را تحمل کند. به طور کلی، شعر احساس ناامیدی و درد ناشی از جدایی و بارهای زندگی را بیان می‌کند.
فلک در قصد آزارم چراییگلم گر نیستی خارم چرایی
ای آسمان چرا در فکر آزار منی؟ اگر گُلم نیستی، چرا خار من هستی؟
ته که باری ز دوشم برنداریمیان بار سربارم چرایی
تو که باری از دوشم برنمیداری، چرا باری هستی بر بارم؟