دوبیتی شمارهٔ ۲۶۳
هوش مصنوعی: در این شعر، دیم یک عندلیب خوشصدا در صبحگاه ناله میکند و به شاخه گلی میگوید که یار بی وفاست و به وفاداری او شکایت میکند.
دیُم یک عندلیب خوشنواییکه مینالید وقت صبحگاهی
بلبل خوشنوایی را دیدم که بامدادان ناله سر داده بود.
به شاخ گلبنی با گل همی گفتکه یارا بی وفایی بی وفائی
[بلبل] روی شاخه گُلبن با گل پیوسته میگفت: «بیوفایی، بیوفا»