دوبیتی شمارهٔ ۲۷۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از صفاهان یاد میکند و احساس دلتنگی و ناوفایی یارانش را بیان میکند. او تصمیم میگیرد تا به شیراز برود، جایی که در هر خانهای دوستان و آشنایان زیادی دارد و میتواند دوباره با آنها دیدار کند.
صفاهونم صفاهونم چه جا بیکه هر یاری گرفتم بیوفا بی
اصفهانم اصفهانم، چه جایی بود. هر یار که گرفتم بیوفا بود.
بشم یکسر بتازم تا به شیرازکه در هر منزلم صد آشنا بی
پس یکسر تا شیراز بتازم، که به هر خانه که میروم صد آشناست. («که در هر منزلم» حکم میکند که از آن «به هر خانه که میروم» برداشت کنیم.)