دوبیتی شمارهٔ ۲۸۰
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساس عمیق غم و اندوه است. شاعر از دل غوطه‌ور در دریای غم صحبت می‌کند و داغ جدایی را بر قلب خود حس می‌کند. او از تیر اندازی که از مژگان معشوقش به او اصابت کرده، سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هر لحظه این درد در دلش بیشتر می‌شود.
به دریای غمت دل غوطه‌ور بیمرا داغ فراقت بر جگر بی
هوش مصنوعی: به دریاى اندوهات غرق شدم و دلم بسته به داغ جدایىات است.
به چشمم قطره‌های اشک خونینتو گویی لالهٔ باغ نظر بی
هوش مصنوعی: از چشمانت مانند تیر، به قلبم اصابت کرده و هر روز بیشتر از دیوانگیام میافزاید.