دوبیتی شمارهٔ ۲۷۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق او بسیاری از دل‌ها را اسیر کرده است. با این حال، او از بی‌فایده بودن ناله‌ها و گریه‌هایش سخن می‌گوید و احساس می‌کند که این دردها و غم‌ها تاثیری بر دل معشوق ندارند. در کل، شعر بیانگر عشق و دردی است که در برابر زیبایی معشوق بی‌نتیجه به نظر می‌رسد.
ز مشک چین سیه‌تر سنبلت بیهزاران دل به قید کاکلت بی
هوش مصنوعی: عطر مشکی که به آن اشاره شده، به قدری جذاب و دلربا است که حتی یک سنبل (گلی خوشبو) هم به نسبت آن ممکن است کمرمق به نظر برسد. هزاران دل به عشق زیبایی تو اسیر شدهاند و در چنگال موهای تو گرفتارند.
نباشد ناله‌ام را در دلت راهز خارا سخت‌تر گویا دلت بی
هوش مصنوعی: از آتش دل و نالههای من تأثیری ندیدم، به نظر می‌رسد که دلت بر من بسیار سنگینتر شده است.