دوبیتی شمارهٔ ۲۷۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی باغ و گل‌ها اشاره می‌کند و موهای دیگران را به نرمی قطرات شبنم تشبیه می‌کند. همچنین، اگر کاروانی به سوی خراسان برود، او تمایل دارد که به سوی بنگاله برود. این ابیات احساس عشق و حسرت را در دل شاعر به تصویر می‌کشند.
بسوی باغ و بستان لاله وابیهمه موها مثال ژاله وا بی
هوش مصنوعی: به سمت باغ و باغچهای پر از لالهها میروم، همه موهایم شبیه به قطرات شبنم هستند.
وگر سوی خراسان کاروان رارهانم مو سوی بنگاله وا بی
هوش مصنوعی: اگر بخواهم کاروان را به سمت خراسان آزاد کنم، موهایم را به سمت بنگاله میزنم.