دوبیتی شمارهٔ ۲۸۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساسات درونی خود نسبت به جدایی و دلتنگی سخن میگوید. او میگوید شب و روز برایش تفاوتی ندارند و دلش آشفته و درهم است. نالههای او از دوری معشوق نشأت میگیرد و او احساس میکند که این درد و غم در درونش شعلهور شده است.
روزم از شو شُوَم از روز بتر بیدل آشفتهام زیر و زبر بی
روزم از شب و شبم از روز بدتر است. دل آشفتهام زیر و زبر شده است.
شو و روز از فراقت نالهٔ موچو آه بینوایان اثر بی
نالهٔ شب و روزم از فراقت، مانند آه بینوایان بی اثر است.