دوبیتی شمارهٔ ۲۸۶
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت احساس درد و اندوهی عمیق را ابراز می‌کند. او بیان می‌کند که دلش پر از غم و زخم شده و مانند شمعی در آتش است که به شدت می‌سوزد. همچنین، او به انتظار نشستن برای دیدن محبوبش اشاره می‌کند، به طوری که حتی تا روزهای آینده نیز حاضر است کنار راه او بنشیند و منتظر بگذرد. این احساس ترکیبی از عشق، درد و انتظار را به تصویر می‌کشد.
مدامم دل پر از خون جگر بیمدامم جان حزین بی، دیده تر بی
هوش مصنوعی: من همیشه در حال رنج و غم هستم، دل پر از درد و خون دارم. مانند شمعی که به شدت می‌سوزد و اشکهایم جاری است.
نشینم بر سر راهت شو و روزبود روزی ترا بر مو گذر بی
هوش مصنوعی: من در مسیر تو مینشینم و منتظرم که روزی از کنارم بگذری.