دوبیتی شمارهٔ ۳۱۱
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از ظلم و بی‌عدالتی آسمانی که بر انسان‌ها حاکم است گلایه می‌کند. او به روز آخر زمان اشاره دارد و می‌خواهد از این ظلم نجات یابد. همچنین، اشاره به ناتوانی و ناامیدی انسان‌ها در برابر سرنوشت و فشارهای آسمانی نیز دارد. به طور کلی، این شعر بیانگر درد و رنج ناشی از بی‌عدالتی در زندگی است.
ز بیداد فلک یارون امان بیامان جستن روز آخرزمان بی
هوش مصنوعی: به خاطر ظلم و ستمی که بر انسان‌ها میرود، یارانی که بیرحمی زمانه را تجربه میکنند، در روز آخر عمرشان به دنبال رهایی هستند.
اگر پاره کرم یخه به جا بوکه وا مو آسمان پُر سر گران بی
هوش مصنوعی: اگر درختی روی زمین به بار نشیند، آسمان پر از ستارهها خواهد شد و برکت به این زمین خواهد آمد.