دوبیتی شمارهٔ ۳۱۲
هوش مصنوعی: این ابیات به بیان اهمیت و ارزش سخن می‌پردازند. شاعر اشاره می‌کند که هر چه بگوید، صحبت از واجب و ضروریات زندگی است و هیچ چیزی نمی‌تواند کم یا زیاد از آن باشد. اگر به دریا برود، حتی اگر گوهرهایی به همراه بیاورد، همه آن‌ها بی‌ارزش‌تر از چیزی هستند که در این سخن بیان می‌شود. در واقع، شاعر تأکید دارد که ارزش کلام و دانش بر هر چیز دیگری ارجحیت دارد.
چه واجم هرچه واجم وا ته‌شان بیحدیث از بیش و از کم وا ته‌شان بی
هوش مصنوعی: هر چیزی که دربارهاش صحبت می‌شود، چه زیاد و چه کم، بدون گفتگوی میان آن چیزها، به وجود نمیآید.
به دریا مو شدم گوهر برآرمهر آن گوهر که دیدم واته‌شان بی
هوش مصنوعی: اگر به دریا بروم، هر جواهر گرانبهایی را که ببینم، آن را به دست میآورم.