دوبیتی شمارهٔ ۳۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به موضوع زوال و ناپایداری دنیا اشاره دارد. شاعر به این نکته می‌پردازد که دنیا ماندنی نیست و همه چیز در آن گذرا است. همچنین به امید و حرکت به سوی خداوند اشاره می‌کند و از خواندن و دعوت به ایمان سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر به تذکر می‌دهد که نباید ناامید بود و باید به آغوش رحمت الهی پناه برد.
به دنیا هیچکس کی ماندنی بیکه دامان بر جهان افشاندنی بی
هوش مصنوعی: در دنیا هیچکس برای همیشه نمیماند، بیآنکه آثاری از خود بر جای بگذارد.
همی لا تقنطوا خوانی عزیزممگر یاویلنا ناخواندنی بی
هوش مصنوعی: ای دل عزیزم، ناامید نباشید و به خاطر ناگوارانی که بر ما میگذرد، غمگین نشوید.