دوبیتی شمارهٔ ۳۲۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خداوند میگوید که از زمان آفرینش انسان تنها معصیت و گناه از او دیده شده است. او از خداوند درخواست میکند که با توجه به چهارده معصوم، از گناهان او بگذرد و نادیده بگیرد، مانند اینکه شتر را که دیده، نادیده میگیرد.
از آن روزی که ما را آفریدیبه غیر از معصیت چیزی ندیدی
هوش مصنوعی: از زمانی که مرا خلق کردی، جز نافرمانی و گناه هیچ چیز دیگری از من ندیدی.
خداوندا به حق هشت و چارتز مو بگذر شتر دیدی ندیدی
هوش مصنوعی: خداوندا، به خاطر هشت و چارت، از ما بگذر و از خطاها و اشتباهات ما چشمپوشی کن. مثل شتری که دیدهای و نادیدهاش گرفتهای.