دوبیتی شمارهٔ ۳۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به ترس و دلهره اشاره دارد. شاعر میگوید که اگر از کسی بترسد، برانیده و خوار میشود، اما او با دل نیمهاش از هیچکس نمیترسد. در آغوش دو عالم، دلش پر از شجاعت است و به هیچ چیز و کسی نمیاندیشد.
کُشیمان ار به زاری از که ترسی؟برانی گر به خواری از که ترسی؟
هوش مصنوعی: اگر از درد و ناله میمیریم، از چه کسی باید بترسیم؟ اگر طرد شوی، از چه خواری باید هراس داشته باشی؟
به این نیمهدل از کس مو نترسمدو عالم دل ته داری از که ترسی؟
هوش مصنوعی: من با این دلی که نیمهجان است، از هیچکس نمیترسم. تو که دلت را از دو جهان پُر کردهای، از چه چیزی میترسی؟