دوبیتی شمارهٔ ۳۴۵
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساس عمیق ناامیدی و تنهایی شاعر هستند. او به دنبال کسی است که بتواند به او کمک کند و به فریادش برسد، اما هیچ‌کس نیست. حتی اگر تمام خوبان دنیا جمع شوند، باز هم یاد آن کسی که او را فراموش کرده است، از یادش نمی‌رود. این شعر نشان‌دهنده عواطف ناب و تلخی است که ناشی از جدایی و تنهایی است.
کسی که ره به بیدادم بره نیخبر بر سرو آزادم بره نی
هوش مصنوعی: کسی که مرا به کمک میرساند، نه از حال من خبری دارد و نه از وضعیت آزادیم.
همه خوبان عالم جمع گردندکسی که یادت از یادم بره نی
هوش مصنوعی: اگر تمام خوبان دنیا هم دور هم جمع شوند، باز کسی که یاد تو از خاطر من رفته باشد، نمیتواند در کنارشان خوشحال باشد.