دوبیتی شمارهٔ ۳۴۶
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به شدت احساساتی و غمگین است. او میگوید که شبها حتی یک لحظه هم بدون اشک نیست و دلش به شدت شکسته است. همچنین، او از حال زار خود شکایت میکند و بیان میکند که هیچکس از وضعیت غمانگیز او خبر ندارد.
شبی نایه ز اشکم دیده تر نیروزی نایه که خونینم جگر نی
هوش مصنوعی: در یک شب، اشک من از چشمانم نمیریزد و قطرهریزی از خون دل من جاری نمیشود.
شو و روجم رود با ناله و سوزتو خوش خفته ز حال موت خبر نی
هوش مصنوعی: با صدای نالهای غمانگیز، حال و روز من به شدت دگرگون شده است، اما تو از وضعیت نابسامان من اطلاعی نداری.