دوبیتی شمارهٔ ۳۴۷
هوش مصنوعی: غزل به این معنا اشاره دارد که افراد معمولاً از حال و احوال دیگران بی‌خبرند. دل شاد از دل غمگین خبر ندارد و تن سالم از بیمار احوال پرسی نمی‌کند. این مسأله نشان‌دهنده‌ی یک رسم قدیمی است که باعث می‌شود انسان‌ها از درد و رنج دیگران غافل بمانند.
دل شاد از دل زارش خبر نیسلامت رو ز بیمارش خبر نی
هوش مصنوعی: دل شاد از وضعیت دل غمگین دیگران خبر ندارد و کسی که سالم است از حال بیماران بیخبر است.
نه تقصیرِ ته که این رسم قدیمهکه آزاد از گرفتارش خبر نی
هوش مصنوعی: اینجا اشاره به این است که تقصیر کسی نیست، زیرا این یک سنت قدیمی است که افراد آزاد نمیدانند چه بر سر کسانی که گرفتارند، میآید.