دوبیتی شمارهٔ ۳۴۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از عشق و دلتنگی خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که معشوقش دور است و در دلش کسی جز او نیست. همچنین، او به شدت به این عشق وابسته است و هیچ آرزویی جز عشق معشوقش ندارد. به عبارتی، این شعر بیانگر عمق احساسات و بی‌تابی عاشقانه شاعر است.
ته که دور از منی دل در برم نیهوایی غیر وصلت در سرم نی
هوش مصنوعی: اگر تو از من دوری، دلم در آغوشم آرام ندارد و هیچ هوای دیگری جز وصالت در سرم نمیچرخد.
به جانت دلبرا کز هر دو عالمتمنای دگر جز دلبرم نی
هوش مصنوعی: ای جانم، محبوب من، از هر دو جهان جز عشق تو هیچ آرزویی ندارم.