دوبیتی شمارهٔ ۳۴۹
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس درد و غم دل شاعر است. او می‌گوید قلبش همچون مو در غم به‌هم پیچیده و روحش در قفس و مشکل قرار دارد. او به جز شمعی که در کنارش است، همدمی ندارد و احساس می‌کند که به غیر از یاری که خود نیز قلب شکسته‌ای است، کسی در کنارش نیست. در کل، شعر به تنهایی و غم عمیق اشاره دارد.
زری چون مو نه اندر بوته‌ای بینه چون مو غم به دل اندوته‌ای بی
هوش مصنوعی: دل من مانند مویی گرهخورده از غم است، و من مانند جانم که در دمایی است، در حال سوختن یا آزمایش هستم.
بجز شمعم به بالین همدمی نیستکه یار سوته‌دل، دل سوته‌ای بی
هوش مصنوعی: من به غیر از شمعی که در کنارم است، هیچ همدمی ندارم و یار عاشق دلbroken فقط خودِ او است که دلش شکسته.