دوبیتی شمارهٔ ۳۵۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و محبت خود به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که این عشق را نمی‌توان به سادگی برای دیگران شرح داد. گرچه غم و اندوه ناشی از این عشق را ممکن است بتوان گفت، اما احساس عمیق عشق و محبت را نمی‌توان به راحتی بیان کرد و آن را تنها در دل خود نگه‌داشته است.
ز دل مهر رخ تو رفتنی نیغم عشقت به‌هر کس گفتنی نی
هوش مصنوعی: عشق تو از دل من رفته است، اما غم این عشق را هرکس نمیتواند بیان کند.
ولیکن سوزش مهر و محبتمیان مردمان بنهفتنی نی
هوش مصنوعی: اما عشق و دوستی که بین انسانها وجود دارد، هرگز نخواهند مرد و از بین نخواهند رفت.