دوبیتی شمارهٔ ۳۵۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و ظرافت موهای سفیدش اشاره می‌کند و از اینکه لانه‌اش در کوه و زیر سایبان است، صحبت می‌کند. او با بال‌هایش به پرواز در می‌آید و به شکلی لطیف به شکار کرم‌های کوچکی می‌پردازد. این شعر تصاویری از طبیعت و زندگی در کوهستان را به نمایش می‌گذارد.
مو آن باز سفیدم همدانیلانه در کوه دارم در نهانی
هوش مصنوعی: من موهای سفیدم را در همدان دارم و در کوه، محلی برای استراحت دارم.
به بال خود پرم کوهان به کوهانبه چنگ خود کرم نخجیربانی
هوش مصنوعی: من با بالهای خود در اوج و بلندی حرکت میکنم و در این فرآیند، مهارتهای خود را به خوبی به کار میگیرم.