شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساس تنهایی و ناامیدی خود را بیان می‌کند. او گرچه بهشتی در دل دارد، اما دوزخ را نیز از دور می‌بیند و در عذاب است. از خشم معشوق می‌ترسد و به شدت نگران است. شاعر نگران است که معشوق او را نبیند و از این نا امیدی رنج می‌برد. او در مورد عشق و وصال صحبت کرده و نشان می‌دهد که حتی در گرمای عشق، روزهایش را تاریک و مثل شب می‌بیند. شاعر به یک نوع جدایی و از دست دادن اشاره می‌کند و در نهایت به مرگ و جدایی از جان اشاره دارد، حسرت و اندوه عمیقش را از مسأله زندگی و مرگ نشان می‌دهد.
چراغ خود دگر در بزم او بی‌نور می‌بینمبهشتی دارم اما دوزخی از دور می‌بینم
هوش مصنوعی: در مجالس او، با وجودی که بهشت را در ذهن دارم، احساس میکنم که در خلوت دلم، عذاب و ناراحتی وجود دارد. عشق و محبت او برایم مانند روشنایی است، اما در واقعیت، همهچیز بی‌نور و سرشار از درد به نظر میرسد.
به خشم است آن مه از غیر و نشان تیر خوفم منکه در دستش کمان خشم را پرزور می‌بینم
هوش مصنوعی: ماه از وجود دیگران ناراحت و عصبانی است و من نیز از نشان تیر ترسم میکنم، چون کمان خشم او را با قدرت در دستش می‌بینم.
نگه ناکردنش در غیر خرسندم چسان سازدکه من میل نگه زان نرگس مخمور می‌بینم
هوش مصنوعی: وقتی او به من نگاه نمیکند، نمیدانم چگونه باید با این وضعیت کنار بیایم؛ چون من فقط میتوانم زیبایی چشمانش را ببینم و این حال مرا مدهوش کرده است.
به ساحل گر روم بهتر که دریای وصالش راز طوفانی که دارد در قفا پرشور می‌بینم
هوش مصنوعی: اگر به ساحل بروم، بهتر است، چون در اینجا طوفان پشت سر دریای عشق او را با شور و هیجان می‌بینم.
هنوز از آفتاب وصل گرمم لیک روز خودبه چشم دور بین مثل شب دیجور می‌بینم
هوش مصنوعی: من هنوز تحت تأثیر عشق و صفای وصال هستم، اما روزی که میگذرد را با چشم دوربین مانند شبی تاریک و غمانگیز می‌بینم.
برای غیر گوری کنده بودم در زمین غمکنون تابوت خود را بر لب آن گور می‌بینم
هوش مصنوعی: مدتها برای دیگران در زمین غم گور می‌کند و حالا خودم را در حال آماده شدن برای خاک سپاری می‌بینم.
چسان پیوند برد محتشم در نزع جسم از جانز دست او کنون خود را به آن دستور می‌بینم
هوش مصنوعی: چگونه محتشم در جدال بین جسم و جان، این پیوند را قطع کرد؟ حالا من خود را با آن روش می‌بینم.