شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت محبوبش صحبت می‌کند. او با تصاویری زیبا و تندیس‌وار، توصیف می‌کند که چگونه حلقه‌های زینتی و زلف‌های محبوبش شگفت‌انگیز هستند. همچنین به تضادهای موجود در چهره‌اش اشاره می‌کند؛ چهره‌ای که هم تجلی آب و آتش است و هم دارای ویژگی‌های پیچیده‌ای است. ابروهای او به‌قدری زیبا و تأثیرگذار است که قادر است زیبایی‌های دیگر را تحت تأثیر قرار دهد. شاعر همچنین اذعان می‌کند که عشق به محبوبش او را به مرز نابودی می‌کشاند و در عین حال او را از دیگران متمایز می‌کند. در نهایت، او از روابط و آشنایی‌هایش با دیگران نسبت به محبوبش سخن می‌گوید و به مقام و شأن دوستش اشاره می‌کند.
در حلقه بتان است سر حلقه آن پری رودر گوش حلقه زر بر دوش حلقه مو
هوش مصنوعی: در جمع زیبارویان، نخستین و مهمترین آنها آن معشوق زیبای ماست که در گوشهای از حلقه طلا، موهایش را بر دوش خود آویخته است.
زلفش گزنده عقرب کاکل کشنده افعیقامت چمنده شمشاد نرگس جهنده آهو
هوش مصنوعی: موهای او مانند زلفی است که نیش عقرب را دارد، و شکل او به قدری زیباست که افعی را جذب می‌کند. قامت او چنان است که مانند شمشاد خم میشود و چشمانش مانند نرگس، زیبا و دلربا هستند، و همانند آهو به سرعت حرکت می‌کند.
لعل تو نقل و باده حرف تو تلخ و شیرینروی تو آب و آتش چشم تو ترک و هندو
هوش مصنوعی: محبت و زیبایی تو همانند سنگ قیمتی است، کلامت اندکی تلخ و شیرین است. چهرهات مانند آب و آتش است و چشمانت به زیبایی و عشق ترک و هندو را به یاد میآورد.
صد رنگ بوالعجب هست در حسن لیک از آنهابالاتر از سیاهیست بالای چشمت ابرو
هوش مصنوعی: زیبایی و زیبایی‌های فراوانی در دنیا وجود دارد، اما هیچکدام به زیبایی ابروهای تو که بر روی چشمانت نشستهاند، نمیرسند.
حسن ترا ترازوست آنچشم و ابرو اماخم گشته از گرانی شاهین آن ترازو
هوش مصنوعی: زیبایی تو معیاری است برای سنجش، چشمان و ابروهایت مثل ترازویی هستند؛ اما این ترازوی زیبا به خاطر سنگینی عشق و محبت، خم شده است.
غیر فرشته خوئی کز دوستی مرا کشتمن دلبری ندیدم مردم کش و ملک خو
هوش مصنوعی: کسی جز فرشته نمیتواند به خاطر دوستی به من آسیب بزند. من عاشقکشی و سلطنت را ندیدهام.
ما و سگش بنامیم از آشنائی همدرویش محترم من سلطان محتشم او
هوش مصنوعی: ما و سگ او به خاطر آشناییامان را صدا میزنیم، هرچند من درویشی محترم هستم و او سلطانی با وقار.