شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و زیبایی اشاره می‌کند و می‌گوید که اگرچه محبت یار فراوان است، اما حسادت و غم هم همیشه وجود دارد. او به بلبل می‌گوید که زخم خارها را تحمل کند، زیرا در گلستان هم خارهایی وجود دارد. شاعر از پری که در کنار اوست می‌خواهد که اضطرابش را درک کند و به او صبری بدهد. او به عشق و زیبایی اشاره می‌کند و می‌گوید که هرچند عشق زیاد است، گاهی ابراز آن سخت می‌شود. همچنین بر اهمیت بیان شاعری و قدرت کلمات اشاره می‌کند.
گرچه بیش از حد امکان التفات یار هسترشک هم چندان که ممکن نیست با اغیار هست
هوش مصنوعی: اگرچه توجه معشوق بسیار زیاد است، اما حسادت نیز به قدری است که نمیتواند با دیگران همراه شود.
زخم نوک خار رابا خود ده‌ای بلبل قرارکاندرین بستان گل بی‌خار را هم خار هست
هوش مصنوعی: بلبل در بستانی که پر از گل است، زخم نوک خار را با خود تحمل می‌کند؛ زیرا در این باغ، حتی گلها هم خارهایی دارند.
اضطرابم دار معذور ای پری کانجا که تودر ظهوری جنبش اندر صورت دیوار هست
هوش مصنوعی: ای پری نازنین، اضطراب و بیتابی من را درک کن، چون تو در جایی هستی که حضور و تأثیرت بسیار واضح و روشن است. این در حالی است که من در اینجا، فقط میتوانم حرکات و تغییرات را در دیوار ببینم.
صبرم آن مقدار میفرما که می‌خواهد دلتگر زمان حسن میدانی که آن مقدار هست
هوش مصنوعی: مقدار صبوری که از من میخواهی، به اندازهای باشد که قلبت می‌خواهد. اگر زمان خوبی را تجربه میکنی، میدانی که آن مقدار صبر مناسب است.
چند بر ما عرض عشق عاشقان خود کنیعشق اگر کم نیست ای گل حسن هم بسیار هست
هوش مصنوعی: چند بار باید به ما عشق ورزی کنی؟ اگر عشق تو کم نیست، ای گل زیبا، عشق بسیار دیگری هم وجود دارد.
گوش اهل عشق از نظم غزل بی‌بهره نیستتا زبان محتشم را قوت گفتار هست
هوش مصنوعی: محبت و عشق خاصیت ویژهای دارند که حتی اگر نظمی در اشعار نداشته باشند، باز هم تأثیر دارند. عشق به گونهای بر زبان شاعر تأثیر میگذارد که او قدرت بیان عواطف و احساساتش را به خوبی دارد.