شمارهٔ ۱۷۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره روز محشر و پاسخگویی انسان در برابر خداوند صحبت می‌کند. شاعر به احساسات خود از دوری معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در روز جزا، هر آنچه که انجام داده، برملا خواهد شد. او می‌گوید که در این دنیا حسد می‌ورزد و از اینکه از معشوق دور است، رنج می‌برد. با این حال، امیدوار است که در نهایت، محبت و وفای معشوق به او آرامش خواهد داد و صبر پیشه کند تا دردهایش درمان شود.
روز محشر که خدا پرسش ما خواهد کرددل جدا شکر تو و دیده جدا خواهد کرد
هوش مصنوعی: در روز رستاخیز که خداوند از ما سوال خواهد کرد، دل ما به خاطر تو شکرگزار خواهد بود و چشمان ما از شکرگزاری جدا خواهد شد.
جان غم دیده که آمد به لب از هجرانتتا کند عمر وفا با تو وفا خواهد کرد
هوش مصنوعی: دل ستمدیده و غمزدهای که به خاطر دوری تو به لب مرگ رسیده، تصمیم دارد تا زمانی که تو به او وفا کنی، به حیات خود ادامه دهد.
غیر را میکشی امروز و حسد می‌کشدمکه ملاقات تو فردای جزا خواهد کرد
هوش مصنوعی: امروز به دیگران آسیب میزنی و حسد میورزی، اما بدان که روز پیروزی و پاداش، ملاقات تو با حقیقتی تلخ خواهد بود.
کرم ناساخته جا می‌کند اینها در بزمسر چو از باده کند گرم چها خواهد کرد
هوش مصنوعی: این افراد که به خاطر ناز و کرم خود هیچگاه خلق نشدهاند، در میانه جشن و مجلس حضور دارند. وقتی سرما و بیحالی ناشی از باده را از خود دور کنند، ممکن است چه کارها و چه تغییراتی در حال و هوای خود ایجاد کنند.
کرده رسوای دو عالم لقبم چون نکندکه به حشرم دگر انگشت نما خواهد کرد
هوش مصنوعی: من در چشم همه مردم رسوای عالم شدهام؛ اگر در روز قیامت بر من انگشت اشاره کنند، چه خواهد شد؟
کرده صد کار به دشمن مرض هجر کنونمانده یک کار همانا که خدا خواهد کرد
هوش مصنوعی: تنها یک کار باقی مانده که باید خداوند آن را انجام دهد، در حالی که دشمن کاری را برای جدایی و دوری ما انجام داده است.
محتشم عاقبت آن شوخ وفا کیش ز رحمصبر کن صبر که درد تو دوا خواهد کرد
هوش مصنوعی: نهایتاً آن فرد شوخ و وفادار به تو خواهد رسید. پس صبر کن و تحمل کن، زیرا درد تو به زودی درمان خواهد شد.