شمارهٔ ۲۲۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و عشق عمیق عاشق نسبت به معشوق می‌پردازد. عاشق از حسرت دیدار معشوقش ناله‌ای نمی‌کند، زیرا می‌داند که نگاه معشوق نه تنها غنیمتی نیست، بلکه او را رنج می‌دهد. شاعر به شدت تحت تأثیر تأثیرات معشوق قرار دارد و اشاره می‌کند که عشق به او مانند تهاجم به جانش است. او به سنگدلی معشوقش عادت کرده و به این نتیجه رسیده که در دل او جایی ندارد. همچنین، بر این موضوع تأکید دارد که عشق و نگاه معشوق همواره کشنده و سوزاننده است. شاعر در نهایت به این نتیجه می‌رسد که حتی با وجود همه این دردها، از ابراز احساسات و گریه‌اش شرمنده نخواهد بود و این راز عشق را در دل نگه خواهد داشت.
عاشق از حسرت دیدار تو آهی نکندکه درو غیر غنیمانه نگاهی نکند
هوش مصنوعی: عاشق از درد دوریات هیچ تاسفی نمیخورد، زیرا در این غم، چشمانتظاری جز یک نگاه از تو نمیبیند.
آن چه با خرمن جانم بنگاهی کردیبرق هرچند بکوشد به گیاهی نکند
هوش مصنوعی: هر آنچه که با جانم انجام دادی، همچون برقی است که هرچند تلاش کند، نمیتواند به گیاهی تبدیل شود.
عشق تاراج گرت یک تنه با هر دو جهانکرد کاری که به یک کلبه سپاهی نکند
هوش مصنوعی: اگر عشق تو را به تنهایی و به هر دو جهان متوجه سازد، کاری می‌کند که حتی یک سپاه هم نمیتواند در یک کلبه انجام دهد.
شدم از سنگدلیهای تو خورسند به اینکه کسی در دلت از وسوسه راهی نکند
هوش مصنوعی: من از سنگدلیهای تو خوشحالم که هیچکس در دلت نتوانسته وسوسهای ایجاد کند.
منعم از ناله رسد پند دهی را که شودهدف تیر نگاه تو و آهی نکند
هوش مصنوعی: به کسی که از ناله و شکایت بینیاز است، نصیحتی می‌رسد که نگاه تو به او همچون تیر میزند و او حتی آهی نمیکشد.
من گرفتم که نِگَه در تو گناه است ای بتبنده این حوصله دارد که گناهی نکند
هوش مصنوعی: من متوجه شدم که نگاه به تو خطاست، ای بت زیبا. اما این بندهات صبر و تحملی دارد که از انجام گناه دوری کند.
دیدم آن زلف و تغافل زدم آهم برخاستنتوانست که تعظیم سیاهی نکند
هوش مصنوعی: دیدم که آن موهای طلاگون و بیتوجهی او باعث شده که آهی از دل بکشم، اما نتوانست که به خاطر سیاهی و غم ناشی از آن، احترام بگذارد.
آن چه با کوه شکیبم رخ تابان تو کردشعلهٔ آتش سوزنده به کاهی نکند
هوش مصنوعی: من در مقابل همه سختیها و کوههای محنت، صبر و استقامت دارم، ولی زیبایی و تابش چهرهٔ تو مثل آتش سوزان است که حتی به کاهی کوچک هم آسیب نمیزند.
محتشم این همه از گریه نگردد رسواکه تواند کند گاهی و گاهی نکند
هوش مصنوعی: محتشم، با این همه گريهای که می‌کند، نگران رسوا شدن نیست؛ چون گاهی میتواند این احساسات را بروز دهد و گاهی هم نه.