شمارهٔ ۳۸۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و محبت خود اشاره می‌کند و از شدت احساساتش می‌گوید. او بیان می‌کند که اگر مشکلاتی بر سر راهش باشد، عشق او به معشوقش هرگز کاهش نخواهد یافت. حتی اگر تمام دنیا را از دست بدهد، باز هم حاضر است برای یک تار موی معشوقش فداکاری کند. شاعر به شدت دلتنگی و شوق خود اشاره می‌کند و می‌خواهد که معشوقش لحظه‌ای در کنار او بنشیند و دل او را روشن کند. در کل، شعر بیانگر عواطف عمیق و فداکاری در عشق است.
گر پردهٔ گردون ز سرشگم نکشد نممیسوزمش از صاعقه آه به یکدم
هوش مصنوعی: اگر آسمان از اشک من پردهبرداری نکند، با یک همدم، از شدت آتشین حسرت و غم، میسوزم.
گر سر فنی از تن چون موی من ای شوخمهرت ز دل من سر موئی نشود کم
هوش مصنوعی: اگر بخشی از وجودم مثل موی من از تن جدا شود، ای معشوقهٔ شوخطبع، عشق تو هرگز از دل من کم نخواهد شد.
چون موی توام در دو جهان روی سیه بادگر یک سر موی تو فروشم به دو عالم
هوش مصنوعی: خط شعر می‌گوید که موهای تو برای من به اندازهای ارزشمند است که حتی اگر بخواهم آن را به تمام دنیا بفروشم، نمیتوانم. این نشاندهندهی عشق و ارادت عمیق سخنگو به محبوبش است و به اهمیت و زیبایی او اشاره دارد.
گر دم به دمم گریه گلو گیر نگردددر نه فلک آتش زنم از آه دمادم
هوش مصنوعی: هرچند که هر لحظه از شدت ناراحتی و گریه throat من فشرده میشود، اما این همه تلاش نمیتواند در آسمان تاثیری بگذارد. از شدت ناامیدی، هر لحظه آمادهام که آتش به آسمان بزنم.
ای جای دلنشین تو مهمان سرای چشمیک دم چراغ دل شو و بنشین به جای چشم
هوش مصنوعی: ای مکان دلپذیر، تو همچون مهمان در چشم من هستی. لحظه‌ای چراغ دل من باش و در جای چشم من بنشین.