شمارهٔ ۴۳۸
هوش مصنوعی: شاعر به شدت دل‌باخته و عاشق محبوب خود است و احساسات عمیقش را به تصویر می‌کشد. او از شیفتگی و تمنای بی‌پایانش نسبت به محبوب سخن می‌گوید و توصیفاتی از زیبایی و جذبه‌ی او ارائه می‌دهد. شاعر می‌گوید که هر بار محبوب را می‌بیند، دچار لرزه و تپش قلب می‌شود. او همچنین اشاره می‌کند که عشقش همواره در حال تلاطم و آشوب است و هرچند سال‌ها از عشقش گذشته، اما همچنان در چنگال دشواری‌های ناشی از آن گرفتار است. در نهایت، شاعر تصریح می‌کند که تأثیر محبوب بر او آنچنان عمیق است که زندگی‌اش را تحت‌تأثیر قرار داده است.
دل خود را هنوز اندر تمنای تو می‌بینمکه میمیرم چو ماهی را به سیمای تو می‌بینم
هوش مصنوعی: دل من هنوز به یاد تو و آرزوی توست. احساس میکنم در حال مرگ هستم، درست مانند ماهیای که تصویر تو را می‌بیند.
نسیم آشنائی لرزه می‌اندازدم بر تنچو سروی را به لطف قد رعنای تو می‌بینم
هوش مصنوعی: نسیم آشنایی در وجودم احساس لرزش و جنبش به وجود میآورد، مانند درخت سرو که وقتی زیبایی و لطف تو را می‌بینم به تپش درمیآید.
به شکلت دیده‌ام شوخی و خواهد کشتنم گویاکه در وی نشاء عاشق کشیهای تو می‌بینم
هوش مصنوعی: من در چهرهات شوخیهای مرگبار را مشاهده کردهام و به نظر میرسد که به همین علت قصد داری مرا از پا درآوری. گویی در چشمانت آثار عشقی را می‌بینم که باعث نابودی عاشقان می‌شود.
ثبات عشق دیرین بین که دارم چشم برغیریولی دل را پر از آشوب و غوغای تو می‌بینم
هوش مصنوعی: عشق قدیمی که به آن پایبندم، نگاه مرا مشغول کرده است، اما در دل خود آشوب و همهمهای از تو را حس میکنم.
به خونم کرد چابک دست دیگر دست خود رنگینسر خود را ولی افتاده در پای تو می‌بینم
هوش مصنوعی: دست دیگری که به خون من مشغول است، سر خود را با رنگی زیبا زینت کرده، اما من او را در کنار تو به حالت افتاده می‌بینم.
گل اندامی دگر افکنده در دامم ولی خود رااسیر اندر خم زلف سمن سای تو می‌بینم
هوش مصنوعی: گلی با زیبایی خاصی مرا در دام عشق انداخته، اما من خودم را در چنگال زیبایی موهای تو مییابم.
برآتش میزنی هردم ز جائی محتشم خود راکه دیداست آن چه من از طبع خود رای تو می‌بینم
هوش مصنوعی: تو هر لحظه بر آتش میزنی و در عین حال خود را با وقار نشان میدهی، زیرا آنچه من از ذات خود می‌بینم، تو هم آن را مشاهده کردهای.