شمارهٔ ۴۴۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شدت تحت تاثیر زیبایی و جذابیت معشوق است و از حالاتی چون مجذوب شدن و مستغرق شدن در عشق صحبت می‌کند. او نسبت به وفاداری و خیانت به دوست و دشمنی با آنان اظهار نظر می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که عشق گاه انسان را به وضعیت دشواری می‌کشاند. شاعر همچنین به تغییرات رابطه و احساسات انسانی و خطراتی که در این عشق وجود دارد، می‌پردازد. در نهایت، او به پذیرش وضعیت کنونی و ابراز عشق و وابستگی‌اش به معشوق پرداخته و می‌خواهد هر طور که شده به او نزدیک باشد.
کو دل که محو نرگس جادوفنت شوممستغرق نظاره مردافکنت شوم
هوش مصنوعی: کدام دل را پیدا کنم که به زیبایی نرگس بیفتد و به شدت در تماشای او غرق شوم؟ مردی که در نگاهش اسیر شوم.
چون گشته‌ای به دشمن ناموس خویش دوستاینست دوست، به که چنان دشمنت شوم
هوش مصنوعی: وقتی که برای حفظ آبرو و ناموس خود به دشمن خود نزدیک میشوی، این نوع دوستی به چه درد میخورد؟ بهتر است که من هم همچون یک دشمن برای تو ظاهر شوم.
از غیرتم برین که به من نیز این چنینبی‌قیدوار دوست شوی دشمنت شوم
هوش مصنوعی: به خاطر غیرتم، اگر تو اینگونه بیتفاوت و بیقید به من رفتار کنی، من هم به دشمنی با تو خواهم پرداخت.
پا می‌کشد ز مزرع دل وصل خوشه‌چینتا غافل از محافظت خرمنت شوم
هوش مصنوعی: قدم میزنم در مزرعه دل به امید چیدن خوشههای وصال، اما نگرانم از اینکه بارم را بیمحافظ بگذارم.
پیراهن تو قصد تو خواهد نمود اگریک جامه وار دور ز پیراهنت شوم
هوش مصنوعی: اگر من دور پیراهن تو بگردم و مانند یک لباس به تو نزدیک شوم، تو به من جواب میدهی و نشان میدهی که قصدت چیست.
جان هر قدر که بایدت ای دل قبول کنگر باقی‌آوری قدری من تنت شوم
هوش مصنوعی: ای دل، هر اندازه که نیاز داری بپذیر، اگر بتوانی بخشی از جانم را برای خود نگه داری، من آمادهام که بخشی از وجود تو شوم.
غافل نگردم از پی موری چو محتشممامور اگر به ناظری خرمنت شوم
هوش مصنوعی: من از پی مورچهای غافل نخواهم شد، هرچند که محتشم و بزرگمقام باشم، اگر نظارت بر او برایم مهم باشد، باید مراقب باشم که به خرمنم آسیب نرساند.