شمارهٔ ۴۵۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف فضیلت‌ها و زیبایی‌های معشوق می‌پردازد و از احساساتش نسبت به او سخن می‌گوید. او به دست و دل معشوق به عنوان منبعی از رحمت و نعمت اشاره می‌کند و مَثَل هایی از باران و طلا برای توصیف خوبی‌های او به کار می‌برد. شاعر همچنین به دشواری‌های زندگی و تأثیر منفی حسد اشاره می‌کند و ابراز نیاز به کمک در مواجهه با مشکلات می‌کند. در نهایت، او تأکید می‌کند که جز معشوق، هیچ چیز دیگری نمی‌تواند مرهمی بر دردها و غم‌هایش باشد.
زهی ز دست کرم گسترت کرم بارانفدای دست و دلت جان این درم داران
هوش مصنوعی: سازندهای بزرگ و مهربان، ارمغانهایش مانند باران، نیکویی و لطفش فراوان است. جانم را فدای دست و دل تو میکنم، ای صاحبدستهای گرانقدر.
به رنگ دست تو ابری ندیده چشم فلککه سیم ناب و زر سرخ از آن بود باران
هوش مصنوعی: در آسمان، چشمان فلک هیچ ابری را ندیدهاند که به زیبایی و رنگ دست تو باشد، زیرا باران از نقره خالص و طلا سرخ به وجود آمده است.
تفقد تو تدارک پذیر نیست که نیستز ممکنات سبک باری گران باران
هوش مصنوعی: نگاه محبت آمیز تو قابل جبران نیست، زیرا از دنیای ممکنات، سبکی وجود ندارد که بتواند سنگینی آن را تحمل کند.
ز گرم خونی و غم‌خواری تو کار حسدبه این رسیده که خونم خورند غم‌خواران
هوش مصنوعی: عشق و محبت و سختیهای تو باعث شده است که حسادت به جایی برسد که حتی دشمنانم میخواهند از غم و درد من بهرهبرداری کنند.
مدد که درین ملک رتبه سنجانندسبک کنندهٔ قدر بزرگ قداران
هوش مصنوعی: کمک کن که در این سرزمین مقام و جایگاه را مشخص کنند، کسی که ارزشهای بزرگ را سبک می‌کند.
نوشت نسخهٔ امساک و صبر هر که گرفتبه جز تو در مرض فقر نبض بیماران
هوش مصنوعی: هر کسی که در درمان فقر و تنگدستی، نسخهٔ صبر و خودداری را بگیرد، به جز تو که در این بیماری، احساس ناتوانی می‌کند.
جهان به چشم مبیناد محتشم من بعدبه جز تو گر بودش چشم یاری از یاران
هوش مصنوعی: در این دنیا، من فقط به تو نگاه میکنم و هیچ کس دیگری برایم اهمیت ندارد، حتی اگر دیگران هم به من نگاه کنند.