شمارهٔ ۴۸۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوق خود می‌خواهد که هنگام ملاقات با او، بدخلق و ترش‌رو نباشد و به جای آن، با روی خوش و شیرین با او رفتار کند. او اشاره می‌کند که اگرچه ممکن است در عشق دچار اشتباه شود، ولی نباید به خاطر این اشتباهات خود را سرزنش کند یا از محبت دیگران دور شود. به معشوق می‌گوید که اگر خود را بد نکند، نباید با دیگران بدرفتاری کند. همچنین، شاعر بیان می‌کند که جاذبه و زیبایی او نیازی به افسون و جادو ندارد و عشق حقیقی خودش در دلش است. در نهایت، او عشق را گناه نمی‌داند و از معشوق می‌خواهد که با بی‌رحمی با احساساتش بازی نکند، حتی اگر آن عشق از فرط شیدایی باشد.
چون نمودی رخ به من یک لحظه بدخوئی مکنشربت دیدار شیرین به ترش روئی مکن
هوش مصنوعی: وقتی که یک لحظه به من روی میآوری، بدرفتاری نکن. لطفاً دیدار شیرین ما را با چهرهی ترش خود خراب نکن.
می‌کنم گر بیخ عیش خویش میگوئی بکنمی‌کنم گر قصد جان خویش میگوئی مکن
هوش مصنوعی: اگر بخواهم از لذتهای زندگی خود بگذرم، تو میگویی که این کار را انجام دهم؛ اما اگر بخواهم به جان خود آسیب برسانم، تو میگویی که این کار را نکنم.
با بدان نیکی ندارد حاصلی غیر از بدیگر بخود بد نیستی با غیر نیکوئی مکن
هوش مصنوعی: اگر با افراد بد رفتار کنی، نتیجهای جز بدی نخواهی داشت. اگر خودت نیز بد هستی، با دیگران نیکو رفتار نکن.
غمزه‌ات محتاج افسون نیست در تسخیر خلقصاحب اعجاز را تعلیم جادوئی مکن
هوش مصنوعی: نگاه تو به هیچ جادو و افسون نیازی ندارد تا دیگران را مجذوب خود کند؛ یعنی حتی نیاز نیست که کسی به دیگری روشهای جادوگری را بیاموزد.
من که خود کم کرده‌ام دل در رهت دادم مدهعاشق بیداد را خوش دل به دلجوئی مکن
هوش مصنوعی: من خودم در عشق تو کم گذاشتهام و دل و جانم را به راهت تقدیم کرده‌ام، پس به عاشقانی که در غم و درد هستند، لطف نکن و دلجوئی مکن.
گر درین دیوان گناه ما خطای عاشقی استگو کسی در نامهٔ ما این خطا شوئی مکن
هوش مصنوعی: اگر در این دفتر، تقصیر ما به خاطر عشق است، نگذار کسی در نوشتهٔ ما این تقصیر را اصلاح کند.
ترک بد خوئی کن اما با گدای پرهوسگرچه باشد محتشم زنهار خوش خوئی مکن
هوش مصنوعی: بدیهای خود را کنار بگذار و به کسی که دل خوشی دارد و همیشه در انتظار چیزهای بیشتری است، احترام نگذار. هرچند ممکن است او وضعیت خوبی داشته باشد، اما تو مراقب باش که با او به خوشرویی رفتار نکنی.