شمارهٔ ۵۹۵
هوش مصنوعی: در این شعر، داستان یک پرنده آرام و در امان را روایت می‌کند که ناگهان با ورود یک شاهین و عقاب مواجه می‌شود. این پرندگان شکارچی به نظر می‌رسد که برای شکار به سراغ او آمده‌اند و پرنده ناتوان چاره‌ای جز تسلیم ندارد. شکارچی نیز با تیغ کینه و آشوب به معرکه وارد می‌شود. در این بین، پرنده‌ای دیگر به آرامش می‌پردازد اما به خاطر آشوب اطرافش، ناگریز به واکنش می‌شود. چشم‌هایش با دیدن تهدید، دلش به تنگ می‌آید و در نهایت از کسانی که می‌خواهند او را غارت کنند، می‌گوید. این وضعیت می‌طلبد که زمین با سجده شکر به خاطر وجود پرنده‌ای با عظمت و شکوه، زیارت کند و در عذر و آستان او به شکرگزاری بپردازد.
به جائی امن آرامیده مرغی داشت ماواییصدای شهپر شاهین برآمد ناگه از جائی
هوش مصنوعی: در یک مکان آرام و امن، پرنده‌ای زندگی میکرد. ناگهان صدای بال زدن یک شاهین از جایی به گوش رسید.
عقابی در رسید از اوج استیلا و پیش ویبه جز تسلیم نتوانست صید ناتوانائی
هوش مصنوعی: عقابی به اوج قدرت و تسلط خود رسید و در مقابل او هیچکس نمیتوانست جز تسلیم شدن کاری کند.
شکارانداز صیادی برآمد تیغ کین بر کففکند آشوب در وحشی شکاری بند برپائی
هوش مصنوعی: تبهکارانی با تکیه بر کینهتوزی، سلاحهای خود را به دست گرفته و از این بابت دلآشوبی در میان شکارهای وحشی ایجاد کردند.
به برج خویش ساکن بود ثابت کوکبی ناگهچو سیمایش به بحر اضطراب افکند سیمائی
هوش مصنوعی: در آسمان خود، ستارهای ثابت و ساکن بود، اما ناگهان با نگاه کردن به چهرهاش، اضطراب و تلاطم را به دریا میاندازد.
تنی کز جا نجنبیدی ز آشوب قیامت همقیام‌انگیز وی گردید فرقد و بالائی
هوش مصنوعی: بدنی که از جا تکان نخورد، حتی در بلایای قیامت هم میتواند موجب قیام و حرکت شود و به ستارههایی چون فرقد و بالایی تصوری فراتر ببخشد.
ز گرد ره به تاراج دل افتادند چشمانشچنان کافتند غارت پیشگان درخوان یغمائی
هوش مصنوعی: چشمان او مانند دزدانی هستند که دل را به تاراج میبرند و در میهمانی یغماگران، بیمهای بر دلها میگذارند.
زبانی داده‌اند از عشوه آن چشم سخنگو راکه در گوش خرد صد حرف می‌گوید به ایمائی
هوش مصنوعی: چشمان زیبای او به زبان خود از عشق و ناز حرف میزنند و در گوش دلهای خردمند، با یک اشاره صدها نکته و معنی را منتقل میکنند.
زمین فرسایی از سجده‌های شکر واجب شدکه سر در کلبهٔ من زد کله بر آسمان سائی
هوش مصنوعی: زمین به خاطر سجده‌های شکر که به من واجب شده است، به کلبهٔ من آمد و سرش را به آسمان بلند کرد.
پی عذر قدومت محتشم تا دم آخربر آن در جبهه‌سائی آستان از سجده فرسائی
هوش مصنوعی: به خاطر احترام به حضور تو، تا آخرین لحظه در آستانت به سجده میافتم و هیچ کمکاری نمیکنم.