شمارهٔ ۷ - این چند بیت بجهت تزویجی گفته که بحسب استعداد میان ایشان نبوده
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف دنیایی عجیب و پیچیده می‌پردازد که در آن هر موجودی دچار دام‌ها و تله‌هایی می‌شود. شخصیت همایون، به موفقیت و مقام بلندتری دست پیدا می‌کند، اما در کنار آن، موجوداتی هستند که با ثروت و گنج خود به‌جای تدبیر، به فریبی دچار می‌شوند. شاعر به معضلات خانوادگی و روابط میان افراد اشاره می‌کند و از تناقضات انسانی در بین افراد خانواده سخن می‌گوید. در نهایت، او خواستار جداسازی خوب و بد و شفاف شدن حقایق در این دنیا است.
درین دامگاه عجیب و غریبکه هر صید را بود دامی نصیب
هوش مصنوعی: در این مکان عجیب و غریب که هر موجودی به نوعی به دام میافتد.
همایون به چنگ همایان فتادوزان دولت و رفعتش شد زیاد
هوش مصنوعی: پرندهٔ خوشقد و قامت به درستی به دست پرندهٔ دیگر افتاد و به خاطر این رویداد، نعمت و بزرگیاش افزایش یافت.
ولی آن گروه مدارا مدارکه با نقدیک گنجشان بود کار
هوش مصنوعی: اما آن دسته از افرادی که با ثروت نقدی خود به خوبی رفتار میکنند و مراقب آن هستند، از قابلیت مدارا و سازگاری بهرهمندند.
علاجی نکردند تلبیس رابه ابلیس دادند بلقیس را
هوش مصنوعی: دارو یا درمانی برای نیرنگ و فریب نیافتند و در عوض، بلقیس را به ابلیس سپردند.
درین خانه نه رواق دو درکه دیده ز یک مادر و یک پدر
هوش مصنوعی: در این خانه، نه نشانهای از زیبایی و دو در وجود دارد که به یک مادر و یک پدر اشاره کنند.
دو خواهر یکی همسرش سروریرفیع آستانی بلند افسری
هوش مصنوعی: دو خواهر وجود دارند، یکی از آنها همسر مردی است که مقام و منزلت بالایی دارد و دیگری در راس یک جایگاه مهم و با اعتبار قرار دارد.
یکی در سرش سایهٔ ناکسیکه سگ را ازو عار آید بسی
هوش مصنوعی: یک نفر در دلش افکاری دارد که حتی سگ هم از آن خجالت میکشد.
دو داماد در سلک یک خاندانیکی کامران و یکی خر چران
هوش مصنوعی: دو داماد از یک خانواده هستند که یکی موفق و خوشبخت است و دیگری در وضعیت نامطلوبی به سر میبرد.
ازین هر که زاید بود جد ویجهان داوری مثل دارا و کی
هوش مصنوعی: هر کسی که در این دنیا به دنیا بیاید، نیاکان او همچون دارا و کی، نقش مهمی در سرنوشت و حکمت او دارند.
وزان هرچه زاید بود نقد قلبزاب تا به صد پشت کلب ابن کلب
هوش مصنوعی: هر آنچه از نسل و زاد و ولد ناشی می‌شود، به مانند ارزش قلب زاب است که تا به صد نسل از پسران کلب باقی میماند.
از آن قیمتی گوهر پاک حیفوزان در که افتاده در خاک حیف
هوش مصنوعی: این گوهر ارزشمند و خالص، حیف است که به خاطر سقوطش در خاک، ارزشش نادیده گرفته شود.
به باد ای فلک برده آن خاک راجدا کن ز هم پاک و ناپاک را
هوش مصنوعی: ای آسمان، باد را بفرست تا آن خاک را از هم جدا کند و پاک را از ناپاک تشخیص دهد.