رباعی شمارهٔ ۱۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف شخصیتی میپردازد که به شدت خشن و بیرحم است. او به کشتن و ریزش خون علاقه دارد و حتی اگر به او آسیب برسانند یا جانش را بگیرند، باز هم مرعوب نخواهد شد. شاعر در اینجا به وفاداری و بیتفاوتی نسبت به درد و رنج اشاره میکند.
سلاخ که آدمی کشی شیوهٔ اوستچون ریزش خون دوست میدارد دوست
هوش مصنوعی: سلاخی که کارش کشتن آدمهاست، وقتی خون دوستش بر زمین میریزد، از این کار خوشحال میشود.
گر سر ببرد مرا نه پیچم گردنور پوست کند مرا نگنجم در پوست
هوش مصنوعی: اگر سرم را از بدنم جدا کنند، باز هم سر خم نخواهم کرد و اگر پوست من را هم بکنند، در پوست خودم نمیگنجم.