رباعی شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و وقار محبوبش اشاره می‌کند. او از نورانی بودن نعلین‌های فرشته‌ای که بر پا دارد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که این پاانداز با رنگ رخسار محبوبش آمده است، به گونه‌ای که خود فرشته از زیبایی و جذابیت او خجلت‌زده است.
ای گشته وثاق کمترین مولایتپرنور ز نعلین فلک فرسایت
هوش مصنوعی: ای کسی که به کمترین بندگی و پیوند با مولایت نوری از نعلین آسمان و اسبش پیدا کردهای.
پا اندازی به رنگ رخسارهٔ توآورده ز خجلت که کشد در پایت
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و جذابیت چهرهات، پاهایش از خجالت به رنگ رخسار تو درآمده و این باعث میشود که او احساس کند باید در نزد تو سجده کند.