رباعی شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: این شاعر از مقام والای خود صحبت میکند و میگوید که تمام زیبایی و ارزش او به اشعارش مربوط میشود. او جهان را تحت تسلط خود دارد، اما در نهایت، همه چیز را در پای معشوقش تقدیم میکند و تنها چیزهایی که در دست داشته، اشعار نفیسش بوده است.
این بنده که ملک نظم پیوستش بودتسخیر جهان مرتبهٔ پستش بود
هوش مصنوعی: این شخص که به نظم و ترتیب وابسته بود، در واقع به تسلط بر دنیایی که در مرتبهای پایینتر قرار دارد، دست یافته است.
در دست نداشت غیر اشعار نفیسدر پای تو ریخت آنچه در دستش بود
هوش مصنوعی: او هیچچیز غیر از اشعار زیبا در دست نداشت و همه آنها را در پای تو نثار کرد.