رباعی شمارهٔ ۶۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به این موضوع اشاره می‌کند که حتی اگر دشمن در نظر مردم قدرتمند به نظر برسد و در همه فنون برتر باشد، اما او (شاعر) به خوبی می‌داند که در واقع این دشمن مغلوب است و خودش، به عنوان شخص غالب، برتر است. به عبارت دیگر، واقعیت درونی بر ظاهر غالب است.
گیرم که به چشم خلق پوید دشمنبا من ره غالبیت اندر همه فن
هوش مصنوعی: اگرچه دشمن به نظر میرسد که در نظر مردم برتر و موفقتر از من باشد، اما من در تمام زمینهها و فنون خودم قویام.
با این چه کند که خود یقین می‌داندکو مغلوبست و غالب مطلق من
هوش مصنوعی: این چه کاری میتواند انجام دهد وقتی که خود به خوبی می‌داند که در واقع تحت تسلط من است و من به طور کامل بر او برتری دارم.