رباعی شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این نکته اشاره میکند که انجام نیکوئی و لطف کار سختی نیست و میتوان به راحتی از گناهان دیگران چشمپوشی کرد. او میگوید که ادعای بیگناهی نمیکند، اما خود را انسان خطاکاری میداند که ممکن است گناهانش بخشیده شوند.
از لطف تو سهل است کرم ورزیدنچشم از گنه بی گنهان پوشیدن
هوش مصنوعی: از مهربانی تو آسان است که بخشش کنی و از گناه کسانی که بدون گناه هستند، چشمپوشی کنی.
دعوی نکنم که بی گناهم امادارم گنهی که میتوان بخشیدن
هوش مصنوعی: ادعایی ندارم که بیگناه هستم، اما گناهی دارم که قابل بخشش است.