شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از رنج و درد عاشقانه‌ای که برای محبوب خود متحمل شده، سخن می‌گوید. او به بی‌وفایی معشوق اشاره می‌کند و از جفاهایی که بر او رفته، می‌گوید. در ادامه، شاعر به آتش عشق و عذاب‌هایی که ناشی از این عشق است، اشاره دارد و از حسرت و ناامیدی خود شکایت می‌کند. او با بغض و دردی عمیق، از مرگ و فراق صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که او در این عشق، صدها بار کشته شده است. در نهایت، شاعر از احساسات عمیق و غمناک خود یاد می‌کند و حسرت درماندگی‌اش را به تصویر می‌کشد.
برای خاطر غیرم به صد جفا کشتیببین برای که ای بی‌وفا کرا کشتی
هوش مصنوعی: برای خاطر دیگری به شدت رنج میبرم، اما تو که بی‌وفایی، کشتی را برای چه کسی غرق میکنی؟
بر آن دمی که دمیدی نهان بر آتش غیرچراغ انجمن افروز عشق ما کشتی
هوش مصنوعی: در آن لحظهای که باد به پا خاست، نه بر آتش دیگران، بلکه بر آتش عشق ما بوده و روح محفل را زنده نگهداشتی.
رقیب دامن پاکت گرفت و پاک نسوختدریغ و درد که زود آتش حیا کشتی
هوش مصنوعی: رقیب دامن تو را گرفت و پاکیزگیات را زیر سؤال برد، دریغ و افسوس که آتش حیا خیلی زود تو را غرق کرد.
چو من هلاک شوم از طبیب شهر بپرسکه مرگ کشت مرا یا تو بی‌وفا کشتی
هوش مصنوعی: وقتی که من از بین بروم، از پزشک شهر بپرسید که آیا مرگ باعث نابودی من شد یا تو که به من وفا نکردی.
کسی ندیده که یک تن دو جا شود کشتهمرا تو آفت جان صد هزار جا کشتی
هوش مصنوعی: هیچکس ندیده که یک نفر در دو مکان مختلف کشته شود، اما تو باعث شدی که هزاران بار در قلب و جان من آسیب ببینی.
سرم ز کنگر غیرت بر اهل درد نمامرا چو بر در دروازه بلا کشتی
هوش مصنوعی: سرم را از غیرت به سوی اهل درد زینت ده، همانطور که کشتی بر دروازه بلا میآید.
حریف درد تو شد محتشم به صد امیدتو بی‌مروتش از حسرت دوا کشتی
هوش مصنوعی: محتشم برای درمان درد تو تلاش کرد و با وجود اینکه امیدوار بود، اما بیمروت به خاطر حسرت نمیتوانست کمکی کند.