رباعی شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به موضوع ترکیب و نحوه شکل‌گیری چیزها می‌پردازد. او می‌گوید که اگر ذات وجود چیزی خوب و زیبا است، پس چرا نقص‌هایی در آن دیده می‌شود؟ اگر هم این نقص‌ها زیبا هستند، پس چرا به‌عنوان عیب تلقی می‌شوند؟ در واقع، او به تناقض‌های موجود در طبیعت و زیبایی‌ها اشاره می‌کند و می‌خواهد بفهمد که علت این ناهماهنگی‌ها چیست.
دارنده چو ترکیب طبایع آراستاز بهر چه افکندش اندر کم و کاست؟
چرا خداوند، دنیا را به نقص و کم و کاستها دچار کرده است؟
گر نیک آمد، شکستن از بهر چه بود؟ور نیک نیامد این صُوَر، عیب که راست؟
اگر چیز خوب و پسندیدهای به وجود آورد، پس چرا باید آن را میشکست؟ و اگر خوب نبوده، پس این عیوب چه دلیلی دارند که وجود داشته باشند؟