رباعی شمارهٔ ۵۹
شاعر بیان میکند که اجرام و کرات سماوی و آسمانی و رفت و آمد آنها و عجایبشان باعث سردرگمی و دودله شدن خردمندان و متفکران هستند پس در جستجوی حقیقت آنها مرو زیرا آنها که صاحبتدبیر هستند در این حیرت و شگفتی، سرگردان و حیران شدهاند.
اَجْرام که ساکنانِ این ایوانانداسبابِ تَرَدُّدِ خردمنداناند
اجرام و کواکب که در ایوان آسمان ساکن هستند باعث تردید خردمندان و دانایان هستند (تردد در اینجا یعنی دودله شدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء))
هان تا سرِ رشتهٔ خرد گم نکنیکآنان که مُدَبِّرند سرگرداناند
هشدار که سررشته خرد را گم نکنی و سرگردان نشوی؛ آنها که صاحبتدبیر هستند سرگردانند!