رباعی شمارهٔ ۶۴
اینقدر زندگی و اتفاقات آنرا جدی نگیریم؛ کوتهفکری است، اگر گمان ببریم که این دنیا برای شخصِ ما برپا شده است
ای بس که نباشیم و جهان خواهد بودنی نام ز ما و نی نشان خواهد بود
پیش از آنکه وارد این دنیا شویم، این جهان بوده است
زین پیش نبودیم و نَبُد هیچ خِلَلزین پس چو نباشیم همان خواهد بود
همانطور که پیش از تولدمان، زندگی ادامه داشته است، بعد از مرگمان هم، بر همان منوال خواهد گذشت!