رباعی شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تلاش دهقان اشاره دارد که با کشت و کار خود، به زندگی ادامه می‌دهد. او می‌گوید که غم خوردن بی‌دلیل سودی ندارد و باید از لحظه‌ها لذت برد. همچنین از پر کردن جام می می‌گوید تا از زندگی و بوده‌ها بهره‌مند شود. به‌طور کلی، پیام این شعر دعوت به زندگی در لحظه و پذیرش واقعیت‌هاست.
دهقان قضا بسی چو ما کشت و درودغم خوردن بیهوده نمی‌دارد سود
خداوند مانند کشاورز خیلی از ما انسان ها را مانند رستنی ها کاشته و برداشت کرده با این وجود ( گذر عمر و مرگ حتمی )غم خوردن کار بیهوده ای است
پر کن قدح می به کفم درنه زودتا باز خورم که بودنی‌ها همه بود
پیاله را پرکن و زودتر به دست من بده تا بنوشم زیرا که همه چیز دچار مرگ خواهد بود