رباعی شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف بهشت و نعمت‌های آن می‌پردازد. در آن به زیبایی‌های بهشت، همچون حور و کوثر، و خوشمزگی‌های می و شیر و شهد اشاره شده است. شاعر از مخاطب می‌خواهد تا قدحی از باده پر کند و بر دستش بگذارد، زیرا او معتقد است که لذت آنی (نقد) از لذت‌های طولانی‌مدت (نسیه) بهتر است.
گویند بهشت و حور و کوثر باشدجوی می و شیر و شهد و شکّر باشد
هوش مصنوعی: میگویند بهشت پر از نعمتهاست، جایی که شراب و شیر و عسل و شکر وجود دارد.
پر کن قدح باده و بر دستم نهنقدی ز هزار نسیه خوش‌تر باشد
هوش مصنوعی: کوچک زندگیام را با یک لحظه شادی و لذت پر کن و به جای وعدههای آینده، هماکنون یک هدیه واقعی را در دستانم بگذار که برایم ارزشمندتر است.