تناجی
خیام نیشابوری

رباعی شمارهٔ ۱۰۹

گر باده خوری تو با خردمندان خوریا با صنمی لاله رخی خندان خور
بسیار مخور ورد مکن فاش مسازاندک خور و گهگاه خور و پنهان خور