رباعی شمارهٔ ۱۱۶
هوش مصنوعی: در این بیت، خیام به ما می‌گوید که اگر از شراب مستی و خوشی می‌چشیم، باید از لحظات زندگی لذت ببریم. همچنین اشاره می‌کند که با معشوق یا زیبایی نشستن نیز خوشی دارد. در نهایت، او به این نکته مهم می‌رسد که چون زندگی پایان‌پذیر است و در نهایت به نیستی می‌رسیم، باید در همین حال زندگی را با خوشی و شادی سپری کنیم.
خیام اگر ز باده مستی خوش باشبا ماهرخی اگر نشستی خوش باش
خیام اگر از مِی مست میباشی و با معشوقی نشستی، خوش باش و خوش بگذران.
چون عاقبت کار جهان نیستی اَستانگار که نیستی چو هستی خوش باش
زیرا در نهایت تمام ما از بین خواهیم رفت، پس انگار که در این دنیا وجود نداری، پس هنگامی که هستی جوری استفاده کن که خوش باشی.