رباعی شمارهٔ ۱۲۳
این رباعی در وصف غنیمت شمردن عمر و لحظات زندگی است که باید به بهترین چیزها یعنی میگساری صرف شود؛ پیش از آنکه تاب و آتش و سختی روزگار این فرصت را از ما بگیرد.
برخیز ز خواب تا شرابی بخوریمزان پیش که از زمانه تابی بخوریم
بیا تا از جام زندگی لذتی گوارا بنوشیم پیش از آنکه از او تاب و آتش ببینیم
کاین چرخ ستیزهروی ناگه روزیچندان ندهد زمان که آبی بخوریم
زیرا ناگهان روزی میرسد که این روزگار لجباز و کینهتوز فرصت آب خوردن هم بهما نمیدهد