رباعی شمارهٔ ۱۳۶
شاعر در این رباعی میگوید غصه گذشتهها و فرصتهایی را که از دست دادهای، مخور و نگران فردا و اتفاقات آینده مباش، درباره آینده هیچ نمیدانی؛ پس گذشته و آینده را رها کن و امروز و الان را دریاب و خوش باش، زیرا فکر گذشته و آینده جز غم و نگرانی چیزی ندارد.
از دی که گذشت هیچ از او یاد مکنفردا که نیامدهست فریاد مکن
زمان و وقت دیروز که تمام شد و به تاریخ پیوست، دیگر از آن یاد نکن [در فکر گذشته و روزهای از دست رفتهات نباش] و نگران روزهای نیامده و آیندهات نباش [از فردای نیامدهات فریاد مکن]
بر نامده و گذشته بنیاد مکنحالی خوش باش و عمر بر باد مکن
عمر و لحظه کنونی را فدای آینده یا گذشتهٔ خود مکن و بهجای تفکرات در مورد گذشتهها و ناآمدهها، خوش باش و عمرت را هدر نده [و از تکتک لحظاتی که اکنون داری استفاده کن و لذت ببر، زیرا عمر بسیار کوتاهتر از آن است ...]